Contact | Nieuws
Laat de tekst voorlezen met ReadSpeaker Print pagina Increase Decrease text size 
 

Joop

Columns
Lidy
Joop
Eline
Ben
Tom
Faya, pup in opleiding
Zwemles TBK
Archief tot 2014

De column van Joop

september 2017


Het is vakantietijd. Iedereen is weg. De toneelspelers in Den Haag onder leiding van Zalm zijn ook vertrokken. Het motief: dan kunnen zij energie opdoen en wellicht creatieve oplossingen voor een nieuw Kabinet bedenken. Verder is het stil.
Moet je je voorstellen: Rutte, schuilend onder een piano. Pechtholt in een tent bij de Trevi-fontein in Rome, Buma op de camping in Oost Friesland en Segers, als oud cabaretier. Een gezelschap dus met een pianist en  een veilingmeester. 
Het is vakantie. Het is komkommertijd. De politici zijn weg. En aan praten (laat staan doen)  komen zij niet toe.
Kortom – zegt opa – allemaal bezig met niks. Opa heeft er toch een licht goed gevoel bij. Landelijk, en nu zelfs over de grenzen, hebben we de eierenkwestie. 
In de gemeente gaat het niet anders. De burgemeester in zijn volkstuintje; Jan van Baal en Wynte Hol als rechtgeaarde CDA-ers  aan het hardlopen (of misschien wel: weglopen) twee D’66-ers in geen velden of wegen te bekennen. Waarmee houden onze bestuurders zich nu mee bezig?
Opa begint, gezien de vakantietijd, toch nog even over het overschot van 2 miljoen euro, van de gelden, die de rijksoverheid voor WMO en Jeugdzorg aan onze gemeente heeft toegekend (en uitbetaald).  Of was het1 miljoen euro. Dan nog is het veel geld, dat ten goede van de cliënten behoort te worden besteed. HOE TRANSPARANT  IS HET BESTUUR??
Gaan we van dit geld toch de verzakte gootjes in de Dorpsstraat herstellen? Er zijn vast nog klussen te bedenken, waar (ook) het belang van de beperkte mens mee gediend is. Maar of dit “gemerkte “ budget hiervoor wel bestemd is, dat vraagt opa zich af.
De politiek in onze gemeente heeft besloten om te onderzoeken of in deze gemeente een regeleing kan worden getroffen, zoals in de Nederbetuwe. Daar is in de gemeente een regeling getroffen, waarbij mensen met een laag of minimaal inkomen een vergoeding krijgen voor de dekking van het zogenaamde “eigen risico” bij de Zorgkostenverzekering. Zou dat nu uit die Wmo-spaarpot kunnen worden betaald??
Nog zoiets: de “Blijvers-lening”. Deze extra financiering is bedoeld om (met name) ouderen de financiële ruimte te geven om in hun woning voorzieningen te treffen waardoor zij langer in hun huis kunnen blijven wonen. Dan moet je denken aan bijvoorbeeld badkamer-aan-passing, Opa, zo fit als een jonge vent,  meldt zich onmiddellijk aan. Maar, nee hoor. Zo’n lening is alleen voor huiseigenaren en bovendien mag je niet ouder zijn dan70 jaar. Boven de 70 kom je niet (meer) in aanmerking voor deze faciliteit. Volgens opa wordt hier twee keer gediscrimineerd.
Opa zucht en spreekt de wijze woorden “Het zal mijn tijd wel duren!!.


juni 2017

Maatwerk wat is dat eigenlijk

Opa was in een beschouwende bui toen ik hem opzocht. We hadden het over Feyenoord en Vitesse. Twee kampioenen.  Ik hoop dat de mensen ervan hebben genoten. Ja, ook die met een (of meer) beperkingen. Dan moet je er geen keukentafelgesprek bij hebben.

Ik zeg nog tegen opa, dat die gesprekken juist zijn om de mensen, die het nodig hebben, een passende ondersteuning te bieden. Maatwerk!!  Daar staat Wmo ook voor. Opa vraagt hoe het dan zit met de traplift; met de huishoudelijke hulp. Bezuinigen dat doe je zo. Het aantal uren blijft; het tarief wordt gekort. Heeft iedereen zijn zin. De gemeente verstrekt toch huishoudelijke hulp (Toppie!!) en …….. de gemeente bezuinigt (Toppie!!).

O ja, die traplift lossen we als volgt op. Hij wordt uit de Wmo geschrapt.  Wie een traplift nodig heeft, kan een “blijverslening”(zie ook blz 15) afsluiten. Dat is een soort hypotheek voor voorzieningen aan je huis, zoals een traplift. Aanpassing van de douche en zo. Helaas geldt dat alleen voor mensen die een eigen huis hebben. Woon je in een huurwoning, dan zal je moeten verhuizen. Hoe zat het ook alweer: “oude bomen….”.
Opa roept dat we naar het Amerikaanse systeem gaan. Vroeger  had je nog van die linkse partijen die de zorg nog hoog in het vaandel hadden staan. Dat gaat (ook in ons land) er steeds meer af.

Hugo Borst met zijn actie lijkt succes te hebben. Ik moet het nog zien!! Hij krijgt wel gehoor in de instellingen. Nu Den Haag nog. In Den Haag zitten de toekomstige regeringspartijen  al een paar maanden te overleggen. Het komt niet op één dag. Ministersposten worden verdeeld. Dat vraagt aandacht.

MAATWERK, wat is dat eigenlijk?  Dat heeft “het beleid” nog niet bepaald.

WMO dat doe je zo

Opa vraagt: waarvoor is eigenlijk die Wmo. Ik leg uit. De Wmo (lees: de Wet maatschappelijke ondersteuning) heeft als doel om het de inwoners (van de gemeente) mogelijk te maken om zo lang mogelijk thuis te blijven wonen. En zo zelfstandig mogelijk. Daarvoor is een heleboel nodig. Je moet wonen, eten en drinken, boodschappen doen, je was doen en je huis schoonhouden. En misschien wil je er ook wel eens uit. Naar een concert of toneelvoorstelling. Veel mensen kunnen dat helemaal zelf. Anderen hebben een beperking. En dan lukt het allemaal wat minder of helemaal niet.

De overheid zegt dan: kijk in je familie of buurt rond of mensen zijn, die je daarbij kunnen helpen. Misschien wel tegen betaling. Kun je niemand vinden, dan helpt de gemeente je.
Dat kost de gemeente wel geld. Het gemeentebestuur stippelt – aan de hand van het beschikbare geld (de gemeentebegroting) – een beleid uit. Hoeveel geld is voor welke hulpvraag beschikbaar.

O ja, voor de goede orde, vroeger betaalde de rijksoverheid hiervoor. Sinds twee jaar geeft het rijk hiervoor geld aan de gemeenten, die dan hiermee een eigen prioriteitenlijst maken. Wel leuk (zegt men) want de gemeente kan beter de behoeften van de burgers inschatten. Een minpunt is dat de bewoner van de ene gemeente betere voorziening krijgt dan iemand in een aangrenzende andere gemeente.
Een zuinige gemeente houdt budget over; een andere komt tekort.

Onze gemeente had in het eerste Wmo-jaar twee miljoen over. En wat doe je daar dan mee. Heeft men dat nog nodig voor late (onvoorziene) rekeningen. Het geld is uitsluitend bestemd voor Wmo-uitgaven. Het gemeentebestuur van Overbetuwe is transparant.
En zal dus zeker nog met een overzicht van de bestedingen komen.

Maar terug naar de hulpvraag. Als je je probleem niet zelf kunt oplossen, dat komt de gemeente met je praten. Het zogenaamde Keukentafelgesprek.

Een voorbeeld


Een echtpaar, waarvan de man zwaar hartpatiënt is (meermalen gedotterd), de vrouw met een beperking. Ze hebben huishoudelijke hulp, en om de eigen auto te kunnen laten rijden krijgen ze een zo genoemde forfaitaire vervoers-kostenvergoeding. Die laatste vergoeding wordt door de gemeente ingetrokken. De vrouw neemt contact op met de gemeente. De gemeente kondigt een keukentafelgesprek aan. In dat gesprek wordt hen te verstaan gegeven dat de forfaitaire vergoeding ingetrokken blijft; zij hebben al een auto. Overigens, de huishoudelijke hulp wordt teruggebracht.
Het effect van dit niet zo positieve gesprek is dat de man ’s avonds per ambulance naar het ziekenhuis wordt gebracht. Zo kan dat dus ook!!

Opa vond deze toelichting voldoende. Hopen maar dat alles goed komt.

december 2016

Ik voelde het al toen ik binnenkwam. Opa was in een filosofische bui. Wat kun je, zei hij langzaam, wat kun je doen met twee miljoen. Of – nog erger – wat doen de gemeenten in Nederland met 1,2 miljard euro??!!!! Allemaal bestemd voor de zorg voor mensen met een beperking en jongeren in problemen. Dat is ongeveer 38000 euro per dag. Daar kun je wat mee. En wat doen de gemeenten, ze zetten het geld op de bank. Tegen een rente van rondweg 0,4% (dat is rond 48000 euro rente per jaar).

Opa kan het niet bevatten. Hoeveel nullen zijn dat? Hoe ga je met zoveel geld om? Misschien heeft het bestuur wel plannen. Misschien is er een beleid geformuleerd. Natuurlijk moet je over dergelijke budgetten een globale verdeling maken. Maar waar ligt dat dan. Gelukkig heeft onze gemeente een “transparant” systeem voor het komende jaar. Digitaal. Moeten we maar eens gaan kijken zegt opa.

Opa probeert zijn gedachten te verzetten. In Amerika wordt een nieuwe president gekozen. Kost ook miljarden.
De wethouder heeft in zijn rubriek in de weekkrant de intentie uitgesproken dat het mogelijk moet zijn voor mensen om langer thuis te blijven wonen. Opa zegt ook: “oude bomen moet je niet verplanten”. Maar hoe gaat dat dan? In een keukentafelgesprekje  wordt op een zeker moment door een consulent gesproken over de mogelijkheid om te gaan verhuizen omdat in deze gemeente géén traplift wordt gefaciliteerd. Opa vraagt hoe dat dan gaat met mensen die in een eigen huis wonen. Wordt het dan verkopen en vervolgens verhuizen en duurder wonen?
De wethouder ziet in zijn column de technische snufjes voor zelfstandige bewoners. Domotica noemen  we dat. Allemaal mooi, maar valt daar ook een traplift onder? En wie betaalt die domotica? Kan dat uit de Wmo-gelden? Opa wacht het af. Hij gaat op zijn bankje zitten en trekt bedachtzaam aan zijn pijpje. Op televisie is Linda bezig om nog wat prijzen te verdelen.

September 2016

Wat kan ik doen met 2 miljoen???? Hoe zit dat nou met die twee miljoen?
Weet u nog? In het voorjaar bleek dat de gemeente, onze gemeente, de gemeente Overbetuwe, over het jaar 2015 een overschot had op de Wmo-gelden van rond de TWEE miljoen. Desgevraagd zei de gemeente dat nog niet alle rekeningen “binnen waren”.
En nu?  We zijn nu zo’n slordige drie maanden verder. Zijn nu alle rekeningen wél binnen. En wat is dan wel het resultaat?

Gelukkig hebben we een sportief jaar. Opa zit dagelijks voor de televisie. Hij kijkt eerst roze in Apeldoorn, Arnhem. Nijmegen (Giro). Dan hebben we 100 jaar Vierdaagse (Nijmegen). Hubert kwam er weer glansrijk doorheen. Vervolgens de Tour de France en tot slot, om de zomer af te ronden, de Olympische Spelen.

Je ziet onze bestuurders overal. Sommige zie je helemaal niet. Waar is onze staatsecretaris Van Rijn?
Ons hele bestuur is blij dat het volk (de onderdanen) wordt zoet gehouden met alle evenementen.
Opa geniet er echt van. Hij heeft zijn pijpje ook helemaal wit afgeplakt. Den Haag heeft weer iets bedacht. Alle rookwaar (sigaretten enzo) moet in een blanco verpakking. Dan zie je niet wat er in zit. Voordeel: je hoeft ook niet meer naar die enge plaatjes te kijken. Jammer omdat je met die plaatjes heel goed Memory kon spelen. Gaat nu ook niet meer.

Maar even terug naar die twee miljoen op de (gemeentelijke) spaarbank.
Transparantie. Ons toverwoord. Gemeente, leg het ons asjeblieft nog eens uit.
Opa zat laatst bij een keukentafel. Het ging om een gesprek. De Wmo-consulent keek heel begrijpend en meelevend. Ook meedenkend. Op een gegeven ogenblik in het gesprek, adviseerde de consulent aan de cliënten om toch maar eens over verhuizen te gaan nadenken. Want: “die traplift, die krijgt u toch niet meer!!”
Daar konden de cliënten het mee doen.
Opa trekt nog maar eens aan zijn (witte) pijpje.

juni 2016

Wat kan ik doen met 2 miljoen????
Opa vraagt of Gaston bij mij is langs geweest. Nee. Nee, ik was verbaasd en nieuwsgierig en ik vroeg mij af hoe de gemeenten met geld omgaan.
Het Haagse gezelschap (het ministerie dus) heeft een overheidstaak doorgeschoven naar de gemeenten. Het rijk heeft daarbij meteen een doos met geld beschikbaar gesteld. Dat gebeurde op basis van inschatting en kijkend naar wat de gemeenten in de afgelopen jaren hebben “verbruikt”.
Nu, nu de nieuwe regeling een jaar heeft gewerkt, heeft men onderzocht of de hoeveelheid voor dit doel beschikbare geld wel toereikend was. Voor de gemeente Overbetuwe hebben de knappe koppen berekend dat deze gemeente ongeveer € 2 miljoen van het beschikbare budget (2015) niet heeft uitgegeven. Natuurlijk moeten er nog een paar rekeningen worden betaald (misschien nog wel ingediend!) maar als het gaat om bedrijven, die nog een rekening moeten sturen, dan vraag je je toch af hoe het kan dat er organisaties zijn, die (een half jaar nadat de kosten zijn gemaakt!!) nog steeds hun nota’s niet hebben gestuurd. Want die  2 miljoen is alleen bij de gemeente Overbetuwe. Bij andere gemeenten zal het beeld hetzelfde zijn.
De rente van een spaarrekening bij de bank is bijzonder laag, maar als het om dit soort bedragen gaat, dan kun je nog aardig rijk worden. Stel de bankrente (spaarrekening) op 0,5% en dat gedurende een halfjaar. Dat betekent toch – alleen op het bedrag dat Overbetuwe nog moet uitgeven, dus €2 miljoen – een bedrag van € 1.000,- per maand.
Zo, opa, als er veel geld op de rekening bij de bank blijft staan, worden de banken slapende rijk. Het worden zogezegd slaapbanken.

december 2015

De gebeurtenissen in Parijs hebben bij opa een diepe indruk achtergelaten. Hij heeft ook de minuut stilte in acht genomen. Hebben we dat niet eerder eens gehad. Een “vijand” die probeert om de samenleving te ontwrichten. Het begint met kreten; one-liners in modern Nederlands. Om mensen bang te maken en te intimideren. Het begint met woorden. Nu, vanuit het Midden-Oosten, met wapens. Zodra het kan en de angst de overhand krijgt, dan - zegt opa - spreken we van  onderdrukking”. Dat hebben we 80 jaar geleden ook gehad. Deze wereld wil dat niet meer. Daarom komen al die  vluchtelingen hierheen. Die roepen niet voor niets dat dit in hun land nog steeds aan de orde van de dag is. Jammer dat er nog steeds mensen zijn, die aan de handel in wapens verdienen. Daardoor krijgen verknipte geesten nog steeds de neiging om weer zoiets op touw te zetten. Wij doen het niet. Ieder mens heeft recht op leven in vrijheid. En in gelijkheid. Opa vraagt onmiddellijk hoe het dan zit met de mensen met een beperking. Die hebben dus evenveel recht als anderen.

Ja, zeg ik tegen hem. Daarom ook hebben we de Wmo. Die wet is bedoeld om mensen met een beperking, die minder mogelijkheden hebben, in staat te stellen om zich in het sociale leven te begeven. Ze kunnen dan ook langer in hun vertrouwde huis blijven wonen. Opa vraagt waarom de overheid dan zo ingewikkeld doet met het verstrekken van budget of andere middelen. Ik probeer hem duidelijk te maken, dat het budget beperkt is. Hoe kan dat nou, zegt opa.

De ziekenhuizen maken hier heroïne en verdienen daarmee bakken met geld. Reorganisaties van de overheid kosten veel geld en lopen vervolgens in de soep. De bank hebben we met zijn allen gered en nu gaat hij met duidelijk verlies voor de belastingbetalers, naar de beurs!! We hebben een snelle trein gekocht en die staat nu weg te roesten.
Opa verzucht dat hij het niet meer weet. Vroeger ging alles veel eenvoudiger. Vroeger kwam de hulp in de huishouding eigenlijk zonder veel tamtam. Vroeger liep een aanvraag voor een traplift heel soepel. Nu moet je er 20 formulieren en een contract voor invullen en opstellen. Ik geef hem als antwoord dat over vijf jaar alles weer zal worden veranderd. En dan krijgen we de oude tijd terug. Opa is tevreden en trekt weer rustig aan zijn pijpje.
Dan hebben we in elk geval een heleboel geld over de balk gesmeten.

september 2015

Het is mooi weer. Hoog zomer. De mussen vallen van het dak. Opa zit voor zijn hyuisje in de schaduw van de catalpa’s.Voor wie wil weten wat dat zijn, wel dat zijn bomen, die je in je (voor-)tuin kunt planten en waaronder je tegen de zon kunt schuilen.
Opa denkt na.
Wat betekent nu de Wmo? Naar de letter is de Wmo een wet, die voorziet in de maatschappelijke ondersteuning. Aan mensen, die om een of andere reden dat niet zelf kunnen organiseren. Maatschappelijk (ofwel sociaal) moet iedereen zich met recht kunnen bewegen in de samenleving. Wij (samen en ook individueel) hebben daar recht op. Het woord “samenleving” is een korte samenvatting. De overheid (landelijk en lokaal) wil met deze wet (de Wmo) aangeven dat zij het als een plicht ziet om zonodig  daarvoor middelen beschikbaar te stellen. Die middelen zijn: geld of voorziening in natura (de dienstverlening).Voor deze dienstverlening betaalt de overheid een tarief. Geld dus. De dienstplicht  (voor persoonlijke diensten zonder of tegen beperkte betaling
Vroeger (zo bedacht opa) werd je, als je oud was, verzorgd door kinderen of kleinkinderen. We noemen dat nu “mantelzorg”. Vroeger waren die familieleden bijna altijd wel in de omgeving. Vroeger had je géén Wmo. Volgens opa had je dat ook niet nodig. Iedereen bekommerde zich om elkaar. De hulpbehoevenden (mensen met een beperking of ouderen) kregen altijd wel meer aandacht van de directe omgeving. Dat is nu anders. Maar daarmee houdt de overheid géén rekening.
De (Haagse) politiek gaat nu voorbij aan het feit dat de wereld er nu anders uitziet dan vroeger. Vroeger was de wereld beperkt tot je directe omgeving. In het brein van de Haagse komedie leeft nog steeds de gedachte dat de familie wel de zorg op zich kan nemen. De komedianten gaan er aan voorbij dat kinderen en andere familie allang is uitgezwermd over het land of over de wereld. Die zijn er niet meer om de nodige ondersteuning te geven.
De overheid stelt dus geld beschikbaar! Wel minimaal, want er moet wordden bezuinigd. Daarom strooit hetRijk ook geld over de gemeenten. Ook weer met een bezuiniging.
Opa vraagt zich af hoe het zit. Op alles wordt beknibbeld, behalve op “miljardenplannen”. En natuurlijk op topinkomens. Denk eens aan bestuurders van ziektekostenverzekeringen; denk eens aan de topinkomens van ABN; denk eens aan topinkomens van NS of van Netbeheerders. Opa zucht diep en neemt nog een trekje aan zijn pijp.

juni 2015

Soms geeft opa de moed op. Er worden steeds meer initiatieven genomen in onze gemeente om ouderen en zorg-behoeftigen te  betrekken bij de samenleving. Opa laat zich daarbij graag meeslepen. De kerken hebben zoiets bedacht, de wijkplatforms zien er wel brood in, belangenverenigingen en ook de gemeente zelf (via STUW en Meldpunt) draagt een steentje bij. Opa heeft nu zelf ook een eigen hulpgroep opgericht. AvA noemt hij dit initiatief. “Armoe voor Armoe”. Hij heeft net zijn zorgformulieren (voor de derde keer retour) opnieuw ingevuld. Wie dat heeft bedacht is niet goed snik, verzuchtte hij. Je kunt voor alles bij hem terecht. Opa signaleert van alles.  Bijvoorbeeld het volgende. In de gemeentelijke aankondigingen wordt gemeld dat je stukken en dossiers kunt inzien via internet. Zo kun je de Gelrepas via internet aanvragen.

Maar heb je géén internet, dan houdt het op.

Nou ja, je kunt altijd een beroep doen op de buren, misschien hebben die wél Internet. Opa wil contact met de Rechtswinkel. Dat kan ook, maar alléén via internet. Misschien kan het ook anders, maar daar gaan we niet meer van uit. De samenleving is daar niet meer op ingesteld. Een lichtpuntje. Bijna alle “keukentafelgesprekken” zijn nu achter de rug. Nog zo’n vijfenzeventig gesprekken en dan is de klus geklaard. Voor de tussentijd heeft de gemeente alsnog een contract gesloten met een thuiszorgleverancier voor huishoudelijke hulp, maar daarop hoefde geen beroep meer te worden gedaan. De meeste mensen hebben die boodschap niet meer meegekregen. We hebben het in de krant gepubliceerd, zegt de gemeente. Nee, we zijn er nog lang niet. Hoe gaat het nu verder? Hoe zit het dan met huishoudelijke hulp? Welnu, huishoudelijke hulp, zoals voorheen bij de Wmo, die krijg je niet meer. Het heet dan ook HaHa1. Daarvoor heeft de gemeente géén geld meer. Opa zegt: dat snap ik niet. De gemeente heeft al extra geld van het Rijk gekregen en daarbovenop is nog een overschot gevonden. De wethouder hierover benaderd. Maar daar worden we niet wijzer.

Zo ook met het onderwerp Wmovervoerskostenvergoeding. Al gaat het maar om enkele gevallen, de gemeente volgt de principiële weg. Je kunt boos worden of niet, het heeft géén effect. Jammer dat er geen helderheid wordt gegeven. Juist dat geeft aanleiding om te denken dat er veel meer is. De Kernteams zijn intussen van start gegaan. De wethouder heeft80 contracten ondertekend (m.b.t. de zorg). Nu maar zien wat het resultaat is. Opa is van plan om dit op de voet te gaan volgen. Eerst de afwerking van de “oude” gevallen nog. Ja... en aanleg van de slingertunnel. We gaan eerst met vakantie!!

maart 2015

Opa zit voor zijn huisje en staart naar de lucht. Het is woensdagmorgen. Een straaljager komt over en draait en komt weer terug. Komen ze nu het afval halen, vraagt hij. Ik zeg nee opa, dat is vanmorgen al geweest. Hij had juist in de Betuwe gelezen, dat het afval meer moet worden gescheiden. De wethouder vindt dat dat nog niet gebeurt. Nou, zegt  opa, je moet eens gaan kijken op het Europaplein. De mensen staan daar regelmatig het afval te scheiden. ’t Is niet gewoon. Soms gaat het naast de VIP-kast, maar er altijd wel iemand die het dan weer opruimt. De gemeente schrijft nu  dat de inwoners hun ideeën kunnen laten weten, aan de hand van 15 stellingen. Dat moet dan via een website naar de gemeente worden gestuurd. Opa vraagt: en als ik nou geen internet heb? Hoe gaat dat dan? Daar weet ik geen antwoord op. Misschien moet je dan wel bellen. Maar als ik bel, dan weet die mevrouw de stellingen niet, zegt opa. Ja dan gaat het niet door. Ik zeg: Geen internet, dan ook geen mening! Gaat het met de zorg dan ook zo? Nee opa, daarvoor hebben we nu sociale kernteams. Maar eerst moet de achterstand van de overgang van taken naar de gemeente (de transitie) worden verwerkt. De wethouder zegt dat nog zo’n 350 “gesprekken” moeten worden gevoerd. Dan zit alles in het systeem. Ik heb er nog niets over gehoord, zegt opa. Opa, dan krijg je eerst een brief, waarin staat dat  jouw zorg door loopt tot het gesprek is geweest. Op basis van dat gesprek (het keukentafelgesprek) neemt de gemeente een “nieuw” besluit.Heb je dan later weer zorg over je zorg, dan bel je het sociaal kernteam. Zo, en wie komt er dan? Want er zitten ook gewoon vrijwilligers in dat kernteam. Ja, maar die komen niet bij jou voor een keukentafelgesprek. De wethouder zegt, dat die mensen functioneren als antenne voor het team. Als zij denken dat er bij iemand in de wijk een probleempje is, dan signaleren ze dat bij het team. En dan gaan de professionals erop af. Opa zegt: dat wachten we dan maar af. Voorlopig moet ik eerst mijn “keukentafelgesprek” voeren over de mogelijke voortzetting van mijn huidige zorg.

september 2014

Volgens de regels heeft opa het Wmo-loket gebeld. De consulente kwam langs. Opa wilde graag iemand die iedere avond de rampjes kwam sluiten. De consulente had een andere oplossing.  Elektrische afstandbediening. Eén druk op de knop en de raampjes sluiten zichzelf. Opa denkt verder en doet de suggestie, dat alle woningen in zijn rijtje worden voorzien van deze afstandbediening. In dat rijtje aanleunhuisjes wonen alleen lotgenoten van opa. Maar de consulente is onverbiddelijk. Daar is de Wmo niet voor.
De woningbouwvereniging moet dat maar verzorgen. Maar die doet dat niet!! Je gelooft het niet. Tien van die dingen ineens moet goedkoper zijn dan tien keer een aanvraag. Dat lijkt dus in geen velden of wegen op integrale hulpverlening.
Er moet nog veel in ons kikkerlandje gebeuren. 


 
Sociale Media
Volg ons op Facebook Test Bushaltes Driel SGO SGO
Actueel
17-08-2017
SGO Nieuwsblad september 2017
 
16-09-2017
SpierziektenNederland Congres Veldhoven
 
10-09-2017
Special Sports Event